maandag 3 augustus 2020

We zijn bijna Finnen

Afgelopen donderdag was het zover,onze auto krijgt Finse kentekenplaten. Marja onze Finse kennis en Annika (dame van de garage) hebben ons hierbij enorm geholpen. Je moet n.l. eerst permissie van de Finse belasting krijgen om tijdelijk te mogen rijden, Marja werkt voor de belasting en weet dus de juiste weg voor ons te bewandelen. 
Nadat wij deze permissie schriftelijk hadden ontvangen is onze auto voor een keuring naar een garage gegaan die tevens de overdracht kan regelen. Na goedkeuring, nieuw registratiepapieren en tijdelijke kentekenplaten is het nu bijna rond. Alleen nog wachten op de invoerbelasting en wanneer deze betaald is krijgen we de officiële kentekenplaten. Hier in Finland betaal je geen wegenbelasting maar Co2 uitstoot belasting. Het hele gebeuren nam nogal wat tijd in beslag omdat ze bij de autoverzekering die wij hadden afgesloten niet Helen haar Finse sofinummer konden vinden, maar na heel veel telefoontjes tussen de dames is het allemaal gelukt, fijn! Ondertussen mochten en konden wij boodschappen halen zodat we aan het eind van de dag (we waren 's morgens om 08.15 uur vertrokken naar Joensuu en rond 16.00 uur weer thuis) moe maar voldaan.

Vrijdag is het (kippen) hokje met een mooie witte sierlijst afgemaakt en is de derde kip erbij gekomen.
Harm heeft alle stukken stam uit het bos gehaald en i.v.m. te verwachte regen bij de garage neergelegd om ze in de komende dagen te kunnen kloven.

We hadden Marja gevraagd om aan het eind van de middag bij ons te komen eten. Zo hebben we 's avonds heel gezellig met z'n drieën in de Kota gezeten.

Ze vroeg of we de volgende dag samen met haar en kennissen een mini-cruise op het Pieleinen meer mee te gaan maken. Dat hadden wij nog niet mee gemaakt en gingen graag mee. 


Zo zijn wij de volgende dag in de middag naar de haven van Koli gereden om daar met hun op een soort hovercraft boot een toer te maken. Er werd veel verteld alleen konden wij het niet verstaan maar gelukkig werd het één en ander door Marja vertaald. Zo hebben we nu gehoord dat onder het Pielinen meer de bodem diamant bevat en dat er ergens ook een diamantmijn is.Wel een beetje jammer dat hij niet vertelde waar precies!! Ook ging de route langs een eiland waar nog een beer zijn bivak heeft en dat je zeker kans hebt om hem te zien. (wij hebben hem niet gezien)
Op gegeven moment mochten we boven op het dek even staan om te ervaren hoe snel deze boot kan. Het was een leuke ( winderige ) ervaring.

Zaterdag heeft Helen na eerste nog een kilo bessen te hebben geplukt deze samen met een kilo die ze al had verwerkt tot jam en hopen deze mee te kunnen geven aan Hermen en Nelleke.
Ja, want die komen op hun terugreis a.s. dinsdag een nacht in hun camper bij ons slapen. 

De afgelopen dagen hebben we ons vermaakt met spinnen, weefgetouw afhalen en heeft Harm een porstok voor bij het vuur in de Kota gemaakt en is hij bezig om een dienblad te maken.Maar hierover later mee op ons volgende blog.

woensdag 29 juli 2020

Nieuw ienie mienie projectje

Zoals de titel het al zegt zijn wij begonnen aan een heel klein projectje, een (kippen) hok. Nee niet echt, maar we hadden van Hermen en ook Kari (zwager van Marja) een suggestie gekregen hoe het elektriciteits probleem in het afvalwatersysteem te kunnen oplossen. We hebben hier dus septic tanks en daar komt het afval water in, eerst in een kleine die het op een gegeven moment over pompt naar een grotere. Omdat wij wanneer we er niet zijn de stroom eraf halen, wil het wel gebeuren dat de kleine zo vol water komt, mede door hemel/sneeuw-water dat het elektriciteit bakje dat hier in hangt vol loopt met water. 
Aangezien water en eclectisch nog steeds geen goed huwelijk is, werd het tijd om er wat aan te doen.  Helen heeft al diverse malen dit bakje gedroogd en/of opnieuw gemaakt. Maar goed het project is als volgt, rondom de septic tank hebben wij een soort betonblokken, die nog over waren van de bouw garage, rondom de septic tank in de grond geplaatst. Afgelopen maandag hebben we toch een paar planken moeten kopen hiervoor in Juuka en hebben we een mooie plaat chipwood op de kop getikt, die kregen we namelijk gratis mee. Scheelt wel dat ze ons ondertussen herkennen als die twee klussende Nederlanders!!  
Prachtig die plaat want daarmee is het dak van het hokje gemaakt. Alles liep zo gesmeerd, onze bouwkundige inzichten worden steeds beter en paste alles zo als wij het in gedachten hadden. Het binnenwerk wat wij gemaakt hebben rust nu op de stenen maar niet voordat wij deze binnenplanken geverfd en voorzien hebben met bitumentape, zodat er geen vocht in het hout kan trekken. Dit zie je niet aan de buitenkant omdat hier planken voor zitten.Het geheel hebben we natuurlijk in onze kleur gezet en het dak voorzien van bitumen singels. Alleen nog een witte houten sierlijst en hij is helemaal klaar. O ja in het huisje is een verdieping gemaakt waarop de elektriciteitsdoos komt te liggen, onder deze verdieping zit de deksel van de septic tank. De kippen er bij en het ziet er geweldig uit, al zeggen wij zelf.

 Ja, wat hebben we nog meer gedaan, sorry hoor het is misschien wat eentonig.... maar ondertussen heeft Helen in deze dagen meer dan 3 kilo blauwe bosbessen geplukt waar ze binnenkort jam van gaat maken. Vandaag ook nog aangevuld met bosaardbeien en rode/witte besjes en dit heerlijke mengsel zit nu in een plaatkoek die samen met Fryske dûmkes vandaag gebakken is. 

Harm zit bijna de hele dag in het hout. De laatste boom heeft hij opgemeten en deze was maar liefst 25 meter lang en in het begin 45 cm dik. Wanneer je dit allemaal zaagt en dan ook nog eens uit het bos moet tillen en dan nog moet kloven zit daar heel wat uurtjes in. Omdat we niet de gehele dag bezig willen zijn stoppen we vaak 's middags rond een uur of half 4 om dan lekker te lezen, breien en weer uithalen en opnieuw beginnen
, kipjes maken en niet te vergeten de sauna die wanneer er zoveel lichamelijk zwaar werk verricht wordt dan elke dag opgestookt wordt.
We hebben tenslotte toch hout genoeg de komende jaren.