maandag 22 augustus 2022

Het is weer voorbij de zomer van 2022

Het gaat nu snel voorbij de mooie zomer die wij hier hebben gehad.

We werden afgelopen woensdagavond laat nog verrast met een prachtig natuurverschijnsel die we hier altijd hoopten te zien en die we voor het eerst op Spitsbergen hebben waargenomen. Aurora Borealis oftewel het Noorderlicht. Op de telefoon hebben we een app die kan aangeven of er kans is om dit fenomeen te zien. Voor woensdagavond werd de kans steeds groter en tegen 23.30 uur was de kans op 78%. We weten nu waar we op mogen letten en na een tijdje turen werden wij beloond met licht gekleurde strepen en vlagen. Het is en blijft toch wel heel bijzonder. en voelen wij ons bevoorrecht om dat te kunnen zien.


Omdat we nog maar een paar dagen hebben moesten de besjes die in de diepvries lagen nog tot jam gemaakt worden. Hiervoor hebben wij apart een mooie grote 5 liter pan eens aangeschaft en die was nu tot de rand gevuld met besje en geleisuiker. In totaal zijn er 16 potten gevuld met heerlijke blauwe bosbessen jam, we kunnen dus een poos vooruit.

Wanneer we nu dit verhaal schrijven is de kamer al een beetje in Kerstsfeer gebracht. De boot voor de winter ingepakt en zijn de zomerspullen opgeborgen en hebben ze plaats gemaakt voor de winterspullen. Zoals de stepslee, langlauf spullen, schaatsen en sneeuwschoenen ook heeft de auto de spijkerbanden eronder gekregen. Laat de winter hier dus maar komen, wij zijn er helemaal kaar voor.

Een korte terugblik van deze vakantie leert ons o.a. hoe fijn het is om steeds meer contacten te krijgen waar we op terug kunnen vallen wanneer je ze nodig hebt. Dat we deze vakantie diverse natuurverschijnselen hebben waargenomen die wij niet alle dagen te zien krijgen. Hoe heerlijk het is om zelf broden en koekjes te bakken. Wat een top hond we hebben, die ons veel plezier geeft maar ook een echte doerak is. 

En......dat we vijf en een halve week geen douche maar heerlijk een aantal keren per dag (met biologische zeep) hebben kunnen afspoelen, schoonmaken en zwemmen in het Pielinen meer.

woensdag 17 augustus 2022

Bijzonder natuurverschijnsel en zijn de "strandarchitecten" bezig.

Wat een heerlijk mooi zomers weer hebben wij hier. Voor Finse begrippen is het behoorlijk warm en schijnt de zon volop. Terwijl je dan heerlijk in de lucht zit te staren kan het gebeuren dat je iets bijzonders ziet. 

Eerst dacht Helen dat het door haar zonnebril kwam maar ook Harm zag het verschijnsel. Het leek alsof er een soort  regenboog in de wolken zat, maar de kleuren liepen anders en ook van meer kleuren tegelijk. Wanneer de wolk dan een klein stukje verder was zag je helemaal geen kleur meer. Na diverse foto's gemaakt te hebben het fenomeen maar eens opgezocht. Top dat je dit soort informatie gewoon kan googlen.

Het bleek om een optisch niet veel voorkomend verschijnsel te zijn namelijk "iriserende wolken". De wolken krijgen een parelmoerachtige glans. Het natuurkundig verschijnsel en waardoor het ontstaat staat uitgebreid beschreven op google, in het kort komt het hierop neer dat er gelijke waterdruppels of ijskristallen vlakbij de zon onder een bepaalde hoek beschenen worden.

Het was inderdaad best lastig om tegen de zon in te kijken en je moest af en toe wel een hand voor de zon doen of dat hij net achter een boom zat om dit goed te kunnen bekijken. Op de foto's kun je het één en ander zien.  In het fimpje hieronder zie je het ook. Alleen de felblauwe cirkel komt van mijn camera.


Strandarchitecten, wat kan/moet je je daar bij voorstellen? Het volgende speelt bij ons, ons strand werd in het midden onderbroken door een grote boomstronk met nog een stuk stam eraan. 

Wij gebruikte die stronk eigenlijk alleen maar om ons biologisch afbreekbaar zeepje op te leggen, want ja, hij stond er al jaren. Harm had het plan gekregen om ons strand wat ruimer te maken, dus stronk er uit en .... de stenen die her en der verspreid laggen er dan ook maar even uit te halen om zo een wat baai achtig geheel te krijgen.

Met poerestok, schep en vermeende krachten wij aan het werk gegaan. Nou het heeft ons goed 2 dagen gekost om de stronk en stenen eruit te halen.Toen we eindelijk de stronk om konden duwen zag je tussen de wortels en stenen, prachtige kleine witte paddestoeltjes Wanneer je een steen ziet liggen, weet je niet wat er nog onder zit, dus zo kwamen we stenen tegen van goed 50 cm in doorsnee maar ook wel kleinere gelukkig. Wanneer je dan een paar uren aan het trekken, scheuren, tillen en sjouwen bent heb je het wel weer gehad. Dan gingen we heerlijk afkoelen en zeiden tegenelkaar "morgen is er weer een dag". Maar gisteren zijn de laatste stenen eruit gehaald en bekijken we of we over een jaar wat kiezelzand bestellen om het mooi egaal te laten opvullen. Hebben we in ieder geval volgend jaar ook weer wat op de planning staan

Op het stuk grond achter onze garage lag nog een enorme berkenboom om van 2 jaar geleden, maar deze ligt nu in mooie handzame stammen te wachten totdat ze door de kloofmachine mogen. Ondertussen is Helen samen met Lyka even op de sup weggeweest. Geweldig hoe Lyka zich neergeeft en totaal geen moeite heeft om met ons mee te gaan op de sup of in de boot. Echt een top hond, wat hebben we veel plezier van en met haar. 

Zo hebben we gisteren de andere kant van Hattusaari wat met de boot verkend. Er liggen zoveel eilanden in het Pielinen meer. 

Maar het blijft uitkijken terwijl we varen.  Het is ook van belang want echt het is ongelooflijk er zitten soms enorme grote rotsen onderwater waarbij je soms maar een klein puntje boven het water uit ziet komen. Bijzonder is het dat op sommige eilandjes nog een huisje staat, die dus ook alleen in de zomermaanden in gebruik is.


Vandaag is eindelijk een foto te zien van het project waarmee Helen haar dagen ook heeft gevuld nl. De letterdief. Het is een gehaakte pop die bij het boek "Alfabet"van Charlotte Damatons gebruikt kan worden.

Onze laatste week is in gegaan en we genieten nog volop.