Geen witte Kerst!

 Heerlijk, Harmen is er ook weer!

Om Harmen te verassen ben ik afgelopen vrijdag tegenover ons het bos ingelopen om een kerstboom uit te zoeken en mee te nemen naar huis.. Dit meenemen kostte toch best wel wat kracht, het zagen en daarna naar ons huis slepen. 

Het leek eerst echt niet zo'n hele grote boom maar toen hij goed en wel in huis stond bleek hij zeker 2,5 meter hoog te zijn. Na op diverse verschillende plekken in de kamer te hebben gestaan vond ik de plek tussen de keuken en de kamer toch het mooiste. Bij de ingang van onze oprit nog een kleine fairybell geplaatst die we afgelopen jaar op het terras bij het water hadden. In het donker ziet het er nu allemaal heel gezellig uit.

Zaterdag tussen de o.a. ook eigen gemaakte kerstspullen wat engeltjes en andere dingen gevonden waarmee de boom versierd is. 's Middags heb ik een "heel Holland bakt" Kerstbrood gebakken die zo goed gelukt is, dat ik er zelf best trots op ben.

Zondag was het precies 15 jaar geleden dat wij onze kavel hier in Finland gekocht hebben en omdat te vieren maar wat lekkers voor bij de koffie gemaakt, een kwarktaartje. Daarna was het wachten...... gelukkig hield Harmen ons op de hoogte en rond 17.15 uur kwam hij aanrijden, jullie begrijpen wel dat niet alleen ik maar ook Lyka heel erg blij waren om hem te zien .

Na eerst wat bijgekomen te zijn van de 6,5 uur durende rit werd de auto uitgeladen. We hadden in de weken voordat wij hier weer naar toe zouden gaan wat spullen thuis klaar gezet die we hier wel wilden hebben. Natuurlijk niet gelijk alles opgeruimd daar hebben we nog tijd genoeg voor. Terwijl ik dit blog verhaal schrijf heeft alles zijn plek gevonden. 

De afgelopen dagen is het weer hier ook bijzonder we hebben namelijk...

GEEN WITTE KERST!!!

Ook voor de Finnen is dat wel meer dan 13 jaar geleden dat zij dat niet hebben. Wel heeft het de laatste dagen genoeg gevroren dat Harmen het tijd vond om het ijs te inspecteren en ja, hoor zowel gisteren als vandaag heeft hij kunnen schaatsen.(Al vond ik dat best spannend, gelukkig hadden we van Hannu en Seija een toepasselijk kerstcadeautje gekregen nl. ijspriemen. Mocht je al door het ijs zakken kan je met m.b.v. deze priemen jezelf eruit trekken) Maar ongeveer tot 10 meter van de kant af is het ijs dik genoeg en is het van een prachtige zwarte kwaliteit zodat hij bijv. een heen en weertje schaatsbaan had en een goede 35 km heeft kunnen schaatsen. Zijn Kerst kan al niet meer  stuk.

Nu zitten we  bij de houtkachel en zijn we weer heerlijk in de sauna geweest, terwijl de Kerstmuziek klinkt wensen wij iedereen "hele fijne Kerstdagen ". 🎄

Blijft bijzonder

Nog een blogstory van mij alleen want vanaf zondag is Harmen ook weer bij ons. Lyka kijkt geregeld door het raam of hij er al aankomt, zeker wanneer wij een videogesprek hebben gehad. Ze vindt het wel wat lang duren, gelukkig vindt ze het wel leuk dat ik ook voor haar aan het bakken ben. Onder toeziend oog en naderhand het keuren zijn de hondenkoekjes goed gekeurd. 

Wat heb ik een bijzondere week gehad qua weer. Zo is het op dit moment heel erg aan het dooien en valt er regen. En afgelopen vrijdag vroor het nog flink zodat het meer voorzien was van een laagje ijs. 

Terwijl de zon opkwam en het -11 graden was heb ik wat mooie plaatjes kunnen maken. En 's avonds werd ik ook nog eens getrakteerd op het Noorderlicht. Het blijft zo'n fantastisch schouwspel en werd ik helemaal blij, toen ik zag hoe mooi de camera op mijn nieuwe telefoon dit kon vast leggen. 

Ook de volgende dagen bleef het koud maar kwam vaak in de middagen mistflarden over het ijs.

De wereld is dan klein, maar de bomen zien er met hun berijpte takken prachtig uit. Wanneer je dan van dichtbij die sneeuwkristallen ziet is dat heel bijzonder. 

:s Middags heb je het blauwe uur wat goed op dit filmpje te zien is.

Een ander issue was natuurlijk de auto waarvan ik de motorkap niet open kreeg. Hannu de buurman heeft het ook nog geprobeerd en lukte hem ook niet. Gelukkig kwam Martti en die kon d.m.v. een lichtje zien wat het euvel was en met een lange priktstok is het gelukt. Hierna alles van wat olie voorzien en nu werkt het weer, top. Ondertussen heeft de accu aan de lader gestaan en start de auto zoals tevoren. Top wagentje die Toyota Rav 4 uit 1997.

Het is fijn dat Hannu en Seija er zijn zo zijn we afgelopen zaterdag even naar Koli gereden om daar wat boodschappen nog te halen en zijn we naar Kolisatamatupa, het havenrestaurant, geweest om een Finse glögi te drinken. Een soort glühwein zonder alcohol maar waar ze een lepeltje rozijnen en amandelschaafsel in doen. Opgewarmd van binnen en van buiten zijn we weer teruggereden.